چرا ایران پیشنهاد‌های شامل تعلیق غنی‌سازی اورانیوم را نمی‌پذیرد؟ | Pat.Riot | MohammadAli's Persian Weblog
 
چرا ایران پیشنهاد‌های شامل تعلیق غنی‌سازی اورانیوم را نمی‌پذیرد؟

ایالات متحده دو هفته به ایران مهلت داده‌است تا پیشنهاد تعلیق در برابر تعلیق (تعلیق فعالیت‌های هسته‌ای یا توقف تزریق گاز به سانتریفیوژ‌ها در برابر تعلیق کلیه‌ی تحریم‌های بین‌المللی) را بپذیرد. اما من فکر می‌کنم پاسخ ایران از همین الان مشخص است. نه! اما چرا؟

اول: دلایل تاریخی؛
سابقه‌ی تاریخی کشور ما، از تحولات جنگ اول بین‌الملل به این سو، شهادت می‌دهد که قدرت‌های بزرگ، به سادگی توافق‌نامه‌ها و سند‌های دیپلماتیک خود با ایران را زیر پا می‌گذارند. از لغو یک‌جانبه‌ی توافق‌نامه‌ی نظامی ایران و روسیه در جنگ جهانی اول بگیر تا لغو یک‌جانبه‌ی قرار‌داد‌های متعدد اقتصادی (با فرانسه، آلمان، چین و…) برای ساخت یا تکمیل نیروگاه هسته‌ای بوشهر گواه این مسئله‌اند.

جالب است بدانید که دولت‌های طرف قرار‌داد، هرگز ضرر و زیان حاصل از ترک تفاهم‌نامه‌ها را نیر پرداخت نکرده‌اند. حتی فرانسه سوخت هسته‌ای پیش‌خرید شده‌ توسط دولت شاه را نیز بلوکه کرده‌است!

از این رو به خوبی مشخص است که ج. ا. ایران، خصوصاً در رابطه با نیروگاه اتمی‌اش، اساساً اعتمادی به تعهدات کشور‌های غربی ندارد. چرا‌ که در نظم جاری بین‌الملل، هیچ‌گونه تضمینی برای وفای به عهد کشور‌های عضو شورای امنیت وجود ندارد!

دوم: هدف غرب از تعلیق؛
با این‌حال، پیشنهاد هوشمندانه‌ی ایران برای دایر کردن یک کنسرسیوم اتمی، از کشور‌های مختلف برای سرمایه‌گذاری و تکمیل برنامه‌ی اتمی ایران، نشان می‌دهد که ایران، در صورتی که حق مشروع‌ش برای داشتن نیروگاه‌هسته‌ای به همراه چرخه‌ی تولید سوخت، محترم شناخته شود و موضوع مذاکرات، تضمین باشد، نه تعلیق، برای همکاری بین المللی آمادگی دارد.

می‌دانید که تاسیسات هسته‌ای هر کشور از محل‌های فوق محرمانه و سری هستند و پیشنهاد همکاری با کشور‌های متخاصم، از سوی ایران، در ذات خود نهایت خوش‌بینی به غرب را نیز به همراه دارد.

با این وجود، عدم تمایل آمریکا و متحدین استراتژیک‌ش در قبال این مسئله، به خوبی نشان‌دهنده‌ی نیت ایشان از قشار به ایران در مسئله‌ی هسته‌ای است.

عدم پذیرش پیشنهاد استراتژیک ایران برای تشکیل کنسرسیوم اتمی از کشور‌های مختلف به منظور تضمین عدم انحراف، به خوبی ادعای واهی غرب را در خصوص نگرانی از انحراف به سمت تسلیحات، آشکار می‌کند.

از این گذشته‌، سابقه‌ی تعلیق همه‌جانبه و یک‌طرفه‌ تا سال 83 و عکس‌العمل اروپائیان که تنها وعده‌ی محققشان، ادامه دادن مذاکرات ( و به تبع در تعلیق ماندن فعالیت‌های ایران) بدون حتی وعده‌ یا وعیدی از زمان احتمالی توقف تعلیق‌ها بود، ایران را به این نتیجه رساند که ادامه دادن این بازی، هیچ سودی برای او ندارد. (گذشته از ضرر‌های اقتصادی آن)

سوم: اراده‌ی ج. ا. برای حذف ادبیات فشار برای همیشه؛

درست یک‌روز پس از تخریب برج‌های خنک‌کننده‌ی نیروگاه هسته‌ای در کره‌ی شمالی، رایس، خواستار ادامه اقدامات اعتماد ساز کره‌ی شمالی شد. [لینک]

تجربه‌ی برنامه‌ی هسته‌ای الجزایر و کره‌ی شمالی ثابت کرده‌است، در صورتی که پس از چندین سال، مقاومت در برابر خواست ایالات‌متحده و متحدین استراتژیک آن، برای تعلیق غنی‌سازی اورانیوم، ایران این درخواست را بپذیرد، روند معیوب فشار برای تحمیل خواسته‌ها ادامه خواهد یافت. به عبارت دیگر، تعلیق، آغازی برای عقب نشینی در موارد دیگری از فشار غرب در مسائلی مثل حقوق‌بشر، حمایت از گروه‌های مقاومت فلسطینی و لبنانی و … خواهد بود.

چهارم: برنامه‌های بلند مدت انرژیک ایران؛
شکی وجود ندارد که سال‌های پس از اتمام یا کاهش ذخایر نفت، سال‌های رقت‌بار و بیچاره‌کننده‌ای برای کشور‌های تولید کننده‌ی نفت خواهد بود اگر سیاست‌های بلند‌ مدتی را برای هزینه‌ کردن درآمد نفتی در زیر‌ساخت‌های اقتصادی و به طور کل، سرمایه‌گذاری نداشته‌باشند.

به همین دلیل، هر روز تعویق در زمان بهره برداری از نیرو‌گاه‌های هسته‌ای ایران، مترادف روز‌های فوق‌العاده سخت آینده خواهد بود.

گذشته از بحران آینده‌ی انرژی در جهان، در حال حاضر هم ایران، برای تامین بخش قابل توجهی از نیاز‌های سوختی و انرژی خود، به واردات رو آورده‌است. و با وجود آن‌که از بزرگ‌ترین تولید‌کنندگان گاز در جهان است، ناچار از واردات فصلی گاز (در فصول پر مصرف و سرد)  است. با نگاهی به میزان پراکندگی نیروگاه‌های حرارتی و آبی کشور، به خوبی می‌توان نیاز به جایگزینی یا ورود نیروگاه‌های جدید پر قدرت را به سیکل تولید برق در کشور، آشکارا متوجه شد.

 

۸ پیام برای « چرا ایران پیشنهاد‌های شامل تعلیق غنی‌سازی اورانیوم را نمی‌پذیرد؟ » ارسال شده است
  • سلام!
    خیلی زیبا و مستدل!
    یا قابلیت چاپ در معتبرترین نشریات سیاسی!
    طیب الله انفاسکم!
    یا علی مدد

    پاسخ

  • سلام
    بواسطه رشته تحصیلیم با مطلبی کاملن کارشناسی شده آشنا شدم که خلاصه‌اش این بود که اتومبیل به شکل امروزی (سوخت فسیلی) بین ۱۰ تا حداکثر ۱۵ سال دیگه وجود خواهد داشت. نیروگاه‌های فسیلی تولید برق هم حداکثر تا ۲۵ سال وجود خارجی خواهند داشت. شاید این برای عامه مردم ما شوخی یا تخیل باشه اما کاملن حقیقیه!
    و این چیزیه که اصلن در ایران در موردش بحث نمیشه

    پاسخ

  • خا.یه مال آخر فیلم میمیره!!!

    پاسخ

  • جالب و آموزنده بود البته اگر به انگلیسی ترجمه می شد نیز بد نیست.

    پاسخ

  • مطلب جالب بود اما کاملا ناقص
    نوشته شما چند نکته و ایراد داره.
    ۱-دلایل تاریخی :
    من فکر نمیکنم این که قدرت های یزرگ به تعهداتشون عمل نمیکنن دلیلی باشه برای مذاکره نکردن .ببینید اولا کلمه قدرتهای بزرگ به چه معنی به کار میره مثلا آیا فقط آمریکا قدرت بزرگ است آیا چین روسیه قدرت بزرگ نیستند فرض کنیم ایران توی چند سال آینده کشور پیشرفته ای بشه آیا ایران قدرت بزرگ نخواهد بود؟! و چرا فکر میکنید فقط کشورهای بزرگ به تعهدات عمل نمیکنن مسلما همه کشروهای دنیا فقط به فکر منافع خودشون هستند و این ما هستیم که باید حواسمون جمع باشه.
    ۲-من از نیت آمریکا و … برای فشار به ایران خبری ندارم اما فکر نمیکنم ربطی به صلح جهانی و … داشته باشه.
    اما این پاراگراف که به تعلیق همه‌جانبه و یک‌طرفه‌ تا سال ۸۳ اشاره کردید و رو درست نمیدونم ببینید تعلیقهای اون زمان رو همه میدونن که تلاشی بود برای نرفتن پرونده ایران به شورای امنیت برخلاف چیزی که شما میگیم تا سال ۸۳ طرف مقابل ایران آمریکا وبه گفته شما قدرتهای بزرگ نبود بلکه آژانس بود و ایران با تعلیق از رفتن پرونده خودش به شورای امنیت جلوگیری کرد و باز هم همه میدونیم که توی این مدت هم غنی سازی بصورت مخفی انجام میشد.
    ۳ -راده برای خذف ادبیات فشار:
    ببینید کره شمالی با اون قدرتش نتونست در برار به گفته شما ادبیات فشار مقاومت کنه. و چون راه رو درست برفته بود شکست مفتضحانه ای رو داشت !! ایران هم متاسفانه همین روش رو داره پیش مییره و من امیدوارم به سرنوشت کره شمالی دچار نشیم.
    ۴-برنامه های بلند مدت:
    خوب در این مورد باید بگم برخلاف تصور شما انرژی اتمی انرژی آینده نیست بلکه انرژی گذشته است.انرژی های از یان نوع مربوط به حداقل ۲۰ الی ۳۰ یال پیش است . انرژی های آینده او نوع دیگری است.
    حرف آخر من اینه که اگه یک دهم هزینه ای که برای ساخت سانریفیو…. و کردیم رو اگه هزینه آموزش میکردیم اگه هزینه اتمام پر.ژه های ناتمام میرکدیم وضعیتمون بهتر بود.

    پاسخ

  • سی ساله دارین با این تحلیلهای شخمی به ظاهر مستدل دهن مردم و مملکت رو اسفالت میکنین
    برای همه ثابت شده که دنباله بمب اتم هستین
    تو کل مملکت فقط برای سه سال مصرف نیروگاه بوشهر که اون هم یک نیروگاه کوچیک به حساب میاد اورانیوم طبیعی وجود داره .. پس این همه زور برای حفظ غنی سازی به چه دردی میخوره
    بالاخره که باید اورانیوم رو از خارج بخریم یا نه… خوب اگر نفروختن با این صنعت غنی سازی قراره چه گهی بخوریم…
    همونطور که تو اروپا نفت نیست محتاج ما هستن… تو ایران هم اورانیم نیست و مامحتاج خرید از خارجیم… مضافا به اینکه فروش نفت تو دنیا حساب کتاب نداره ولی اورانیوم داره..
    این هم تحلیل فنی… حالا برید باز هم کون خودتون رو پاره کنید که ما غنی سازی باید داشته باشیم..

    پاسخ

  • من با نظر “طبرستان” موافق هستم. یه چیز دیگه می خواستم بهش اضافه کنم: اگر ما این همه هزینه سرسام آوری رو که صرف غنی سازی اورانیوم و نیروگاه بوشهر هزینه کرده بودیم، صرف کسب انرژی خورشیدی کرده بودیم، به مراتب برق بیشتری می تونستیم تولید کنیم که مردم بدبخت و صنعت از کار افتاده ما امروز دچار این مشکلات نمی شدن.

    پاسخ

  • مطلب خوبی بود، سایت و این پست شما را” آیه(minevisam.wordpress.com)” معرفی کرد،
    از آشنایی با شما و دیدگاه نزدیک به هممان، خوشحالم.
    اگر سری به سایتم زدید و با لینک کردن، موافق بودید،باعث افتخاره.

    پایدار وصبور، در پناه حق باشید.

    پاسخ

  • نظرات اين پست را از طريق فيد ، دنبال کنيد :
    RSS 2.0
    نظرتان را بنویسید :

     

    مطلب بعدی :
    مطلب قبلی :
    
       
       
       
      شهید من

      _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _




      شهید مفقود الجسد، حجة الاسلام مصطفی ردانی پور
      فرمانده سپاه سوم صاحب الزمان (عج) و فرمانده قرارگاه فتح .
      روحانی عارف و فرمانده شجاع وادی جبهه ها ، حجت الاسلام « مصطفی ردانی پور» در پانزدهم مرداد 1362 در منطقه حاج عمران و در عملیات والفجر 2، ردای شهادت را به تن کرد (در حالی که تنها دو هفته از ازدواجش می گذشت). و جسم پاکش در حاج عمران مظلومانه برجای ماند و روح عاشورایی اش به معراج پر کشید. و تا این تاریخ نیز، ایشان در زمره شهدای مفقود الجسد است.

      _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

      نکته : شهيد من يک پروژه مقدس است.
      در اين وانفساي فراموشي، هر وبلاگ نويس يک شهيد مي شناسد که توسل به ذات احديت را ، از چنگ زدن به ريسمان مطمئن او، آغاز نموده است.
      گرایش ها

      _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _


    • از نگاه لنز‌ها خوراک برای ‌همه‌ی نوشته‌های پیرامون از نگاه لنز‌ها (۲)
    • اشراق خوراک برای ‌همه‌ی نوشته‌های پیرامون اشراق (۶)
    • این روز‌های ناب خوراک برای ‌همه‌ی نوشته‌های پیرامون این روز‌های ناب (۸)
    • جهاد مقدس خوراک برای ‌همه‌ی نوشته‌های پیرامون جهاد مقدس (۱۲۰)
    • راهنما خوراک برای ‌همه‌ی نوشته‌های پیرامون راهنما (۱۱)
    • رایانه خوراک برای ‌همه‌ی نوشته‌های پیرامون رایانه (۲۹)
    • روزانه خوراک برای ‌همه‌ی نوشته‌های پیرامون روزانه (۶)
    • شرحانه خوراک برای ‌همه‌ی نوشته‌های پیرامون شرحانه (۴۳)
    • لبخند هایت خوراک برای ‌همه‌ی نوشته‌های پیرامون لبخند هایت (۱)
    • وقتی من گرسنه می‌شوم خوراک برای ‌همه‌ی نوشته‌های پیرامون وقتی من گرسنه می‌شوم (۱)
    • پیوند‌های روزانه خوراک برای ‌همه‌ی نوشته‌های پیرامون پیوند‌های روزانه (۰)

    • _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

      نکته مهم : آيکن نارنجي رنگ کنار نام هر گرايش، لينک فيد آن موضوع را نشان مي‌دهد.
      چند نکته

      _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _


      کلیه حقوق محتوای این وبلاگ بر اساس توافق نامه Creative Commons 3.0 متعلق به نويسنده است. باز نشر الکترونیک این محتوا همراه لینک به منبع، بلامانع است. PatRiot از سکوی انتشار وردپرس 2.9.2 استفاده می کند.
      

      اينجـــــــا براي از تو نوشتن، هوا کـم‌است
      دنيا براي از تو نوشتن مــــــــــرا کـم‌است
      اکسير من! نه اينکــه مرا شعر تازه نيست
      مــن از تو مي‌نويسم و اين کيميا کـم‌است سرشــارم از خيال، ولي اين کفاف نيست
      در شعر من حقيقت يک ماجــرا کـم است
      تا اين غـــــزل، شبيه غزل‌هاي مـــن شود
      چيـــزي شبيه عطر حضور شما کـم است گاهی تو را کنـــــار خود احساس می کنم
      امـــا چقدر دل خوشی خواب ها کـم است خون هر آن غزل که نگفته‌ام به پاي توست
      آیا هنوز آمدنت را بها کم است ؟

       

      تماس با من

       

      عکاسخانه
      www.flickr.com
      This is a Flickr badge showing public photos and videos from Pat.Riot. Make your own badge here.

       

      زندگی اجتماعی

       

      آشنایان دیروز، دوستان امروز

       

      ديگر پايگاه ها

       

      آي. تي نويسان

       

      آرشیو ماهیانه


       

      حمایت
       

      بمب گوگلی

       

      طراحی و اجرا

       

      شمارش