بگذار تا از این شب دشوار، بگذریم
آنگه چه مژدهها که به بام سحر بریم
رود رونده، سینه و سر میزند به سنگ
یعنی بیا که ره بگشائیم و بگذریم
لعلی چکیده از دل ما بود و یاوه گشت
خون میخوریم باز، که بازش بپروریم
دریاب بال خستهی جویندگان که ما
در اوج آرزو، به هوای تو میپریم
«عالیجناب، هوشنگ ابتهاج . سایه»
دیروز بالاخره آلبوم “سوگواران خموش” اثر گروه ایرانی به دستم رسید. آهنگساز و سرپرست گروه آقای پزمان طاهری است و خواننده هم علیرضا قربانی عزیز است. به نظر من، که تا همین امروز هم بسیاری از آثار موسیقی کلاسیک را “غیر قابل تحمل” میدانم (و این یک نظر شخصی است و دلیلش فقط به خودم مربوط است) این آلبوم واقعاً همانچیزی است که ادعا میکند. برای آنکه بدانید ادعای گروه ایرانی در خصوص این اثر چیست باید خودتان گوش کنید و در حین شنیدن هم یادداشت آقای عاطفی را بر این آلبوم بخوانید!
اشعار تصنیفها از ملکالشعرای بهار، هوشنگ ابتهاج، شهریار و استاد کدکنی است.


















و به ساعت ۱۱:۱۴ ق.ظ
علیرضا قربانی
خیلی صداش را دوست دارم
منم دنبالشم تا ژیداش کنم
اگه دوس داشتی آرزوهات را برام بنویس امشب
ممنون
پاسخ