بعد از افطار بود و منزل یکی از اقوام. بازار بحث و صحبت داغ داغ!! بیشتر حول «آن‌چه در ایران می‌گذرد» تا آن‌که صحبت درباره‌ی مجلس خبرگان، ما را به هاشمی رفسنجانی رساند و کتاب خاطرات ایشون. در میان همه صحبت‌ها دو نکته برایم خیلی جالب بود :

• اول ؛ یک نفر گفت : «امام حسین (ع) در مدینه و در پاسخ به فرستاده‌ی یزید، نفرمودند من – حسین بن علی بن ابیطالب- با یزید بیعت نمی‌کنم. گفتند مثل منی با مثل یزید بیعت نمی‌کند.» (قریب به این مضمون) و بعد ادامه داد : «قیام سید الشهداء (ع) – بر مبنای هر روز عاشورا و هر روز کربلا – صحنه‌ای عبرت آموز است برای هر آزاده‌ای. ما فکر می‌کنیم، کسی چون حضرت روح الله (رض) نمی‌تواند با طاغوت زمان خودش صلح یا بیعت کند. ملاک ما هم سیره‌ی ایشان است. حالا سوال اساسی این‌جاست که آیا حذف شعار مرگ بر آمریکا از مصادیق کنار آمدن با طاغوت نیست یا آن‌که طاغوتی بزرگ‌تر از ایالات متحده در این عصر و زمان می‌شناسید؟ »
• دوم؛ یکی دیگر از اقوام هم در تایید نفر قبلی به یادداشت آقای روحانی استناد کرد و آن جمله‌ای که این‌روز‌ها عجیب به دل آدم می‌نشیند. حضرت روح الله (ره) ۵ سال بعد از آن‌چه در خاطرات هاشمی رفسنجانی آمده‌است می‌فرمایند : «… از خدا می‌خواهیم که این قدرت را به ما ارزانی دارد که نه تنها از کعبه مسلمین، که از کلیسا‌های جهان نیز ناقوس مرگ امریکا و شوروی را به صدا درآوریم.. » ^[۱] البته در ۶ بند دیگر این مصاحبه هم دلایل قاطع دیگری آورده شده‌است، اما فکر می‌کنم همین چند کلمه فصل الخطابی باشد بر همه‌ی ادعاها.

علت این‌که این پست را چند هفته بعد از تب و تاب این ماجرا می‌نویسم آن است که ادعای هاشمی را آن‌قدر بی‌اساس می‌دانم که نیازی به صحبت بیش از آن‌چه گفته شد،‌احساس نمی‌کنم. اصلاً کتاب خاطرات ایشون را بی خیال شوید چند لحظه. یک بار دیگر پیام امام را بخوانید. حضرت امام (ره) آرزو داشته‌اند فریاد مرگ آمریکا و شوروی در کنار بانگ توحیدی اسلام – لا اله الا الله – و – الله اکبر- در موذنه‌ها طنین بیافکند. واضح است که ایشان از این رو چنین آرزویی داشته‌اند که بزرگ‌ترین وظیفه‌ی خود را بر پایه همان کل یوم عاشورا و کل عرض کربلا، مبارزه با طاغوت زمان می‌دانسته‌اند، چنان‌که حضرت سید الشهداء (ع) مبارزه کرد – تا پای جان – و مگر دلیلی جز مبارزه با طاغوت و نفی بندگی او برپایی حکومت اسلامی را بر مسلمانان واجب می‌گرداند؟ اصولاً رابطه بسیار مستقیمی میان پرستش الله و نفی بندگی طاغوت وجود دارد.

من نمی‌دانم چرا برخی نمی‌خواهند بپذریند که ایالات متحده امروز، یک کشوری نیست که بشود با او کنار آمد. که بشود زندگی مسالمت آمیزی بر مبنای منافع مشترک با او رقم زد. که بشود سلطه او را بر بخشی از زمین پذیرفت به این شرط که حوزه‌ی سلطه‌ی ما را به رسمیت بشناسد. آمریکا امروز به معنای حقیقی کلمه طاغوت زمان است و پذیرفتن موجودیت آن به عنوان یک قدرت جهانی، یقینا پذیرش حکومت طاغوت است.

خداوند در آیه ۴۰ سوره مبارکه یوسف می‌فرماید «…ان الحکم الا لله امر الا تعبدوا الا ایاه ذلک الدین القیم ولکن اکثر الناس لا یعلمون» مفسرین بر اساس این آیه استنباط می‌کنند، پذیرش حکومت طاغوت، شرک در عبادت محسوب می‌شود. ^[۲] آیا بزرگ‌تر از شرک، گناهی می‌شناسید؟