ای من ، من از آینه دلگیر ای آدم از جان خودت سیر
ای سایه در آب فتاده سر در ره امواج نهاده
ای خویشتن از خویش فراری جر دلهره در خویش چه داری؟
ای مات ، کدر ، آینه دق لبخند پر از لهجه هق هق
ای پنجره بسته بی نور ای کوچه بی عابر مهجور
ای گریه در بغض نشسته ای خنده از نیم شکسته
ای روزن خورشید ندیده پیوند نفسهات بریده
ای لحظه جان کندن آتش چون بید خزان دیده مشوش
تنهایی یک جمعه خالی ای کوزه متروک سفالی
مفهوم پریشانی پاییز سرگشته از دغدغه لبریز
دلواپس بی تاب پریشان آرامش آبستن طوفان
آزرده تکرار نفسها زندانی ناچار قفس ها
پاییز پر از خش خش مردن ای عقربه مرگ شمردن
ای غصه از یاد فراموش طوفان نباریده خاموش
خاکستر از باد هراسان ای آخر خط ، نقطه پایان
پیام ها ( ۰ )
لینک دنبالک
در گرایش : شرحانه و همين طور ماجرای دل
