قصد ندارم اینجا درباره « لزوم » حجاب یا « چرائی » اون صحبت کنم ( همون بنویسم ) . به قول امیر حسین  « حجاب ، دستور صریح قرآن است » [۱] .
اگر چه مردم در پذیرش اصل دین آزاد هستند [۲] ولی وقتی اسلام را انتخاب کنند باید دستورات اون رو اجرا کنند . اگر هم غیر از دین مبین اسلام ، آئین دیگری رو انتخاب کردند ، چون در جامعه اسلامی زدگی می کنند باید مقررات وضع شده توسط اسلام رو رعایت کنند و علاوه بر این ، ملزم به پرداخت جزیه [۳] هم هستند !!
اما در زمینه همین « رعایت حجاب » چند نکته رو لازم می دونم بیان کنم [۴] :

۱ – اگر به نماز جماعت به عنوان یک الگوی مدیریتی جامعه اسلامی نگاه کنیم ؛ که در اون ، اطاعت از امام و هماهنگی و … به مسلمانان آموخته شده ؛ باید اصل « رعایت حال اضعف مردم » رو هم در نظر بگیریم . در جامعه ما همه مردم در یک سطح از آگاهی های دینی نیستند و ایمانشون هم در یک حد نیست .
درست است که من برای همسرم [۵] حجابی جز « چادر » رو نمی پسندم ، لکن « چادر » تنها حجابی نیست که حد اقل های پوشش مورد نظر اسلام رو رعایت کرده است .
به نظر می آید جامعه اسلامی وظیفه داره به بخشی از خواسته های فطری بانوان اینگونه پاسخ بدهد که انواع مختلفی [۶] از پوشش رو ارائه کنه که در همه اون ها حداقل های حجاب اسلامی رعایت شده است و در کنار این مطلب از تنوع رنگ ، مدل و …. هم برخوردار باشند . [۷] ( به عنوان نمونه پوششی که خانم های لبنانی دارند ! ) .

۲ – در کنار ارائه انتخاب های مختلف برای یک خانم مسلمان ، همواره باید آموزش داده بشود که از نظر شرع مقدس ، بهترین و کاملترین نوع حجاب چیزی جز « چادر » نیست و نهایت مطلوب هم همین است .
همراه با موارد مذکور در شماره (۱) که کارکرد کوتاه مدت دارند ، فعالیت های فرهنگی باید کلید بخورند به عنوان راهبرد طولانی مدت . نمونه های خوبی از کار فرهنگی رو در جامعه مشاهده می کنم که اگر چه از حجم و گستردگی کافی برخوردار نیستند ، لکن امید وار کننده اند . برای نمونه ، در یک برنامه تلویزیونی یکی از مسئولین ناجا که حوزه فعالیت اجتماعی داشت صراحتا اعلام کرد طبق آمار بدست آمده ، اگر حانمی بی وقت بیرون از منزل نبوده و حجاب او هم تحریک کننده نبوده هیچ گاه تعرضی نسبت به ایشون اتفاق نیافتاده است . به عبارت دیگر در هر کدام از مواردی که تعرضی نسبت به یک خانم انجام شده یا حجاب وی نا مناسب و تحریک کننده بوده است و یا در زمانی نا منسب از شب در معابر حضور داشته است .

۳ – البته در زمانی که جامعه ،  شرایط مناسب رو از نظر گسنرش و ایجاد تنوع در پوشش اسلامی مورد پذیرش در جامعه ، آماده کرده است ، اگر کسانی از فضای به وجود آمده قصد سوء استفاده داشته باشند باید با ایشون برخورد جدی صورت بگیرد .

۴ – حالا اینجا سوال مهمی که پیش می آید این است که در شرایط فعلی که با جامعه آرمانی طرح شده در این جستار ! تا حدودی فاصله دارد ، یا لا اقل تلاش های که در این زمینه انجام شده هنوز به نتیجه مطلوب نرسیده ، آیا مسئولین حق برخورد با خاطیان رو دارند ؟
قبل از پاسخ دادن به این سوال به ۳ « اشاره » ای که در ادامه خواهد آمد توجه کنید :

اشاره اول :
یک مثال ؛ فرض کنید پدری به فرزندش می گوید هرچه بخواهی به خودم بگو تا برایت تهیه کنم . تو هم حق نداری از کس دیگری چیزی بگیری . ولی پدر قصه ما به تعهدش عمل نکند ( یا نتواند عمل کند ) و بعد که فرزند او از بیگانه نیازش را تهیه می کند ، پدر گرامی ! می خواباند بیخ گوش فرزندش ( که البته پسر است ! ) . آیا پدر مفروض ! حق چنین عملی را دارد ؟

اشاره دوم :
درکنار اینکه  اضعف ایمانی مردم حق عمل به حداقل های مطرح شده توسط شارع مقدس رو دارند ، من ( و امثال من ) هم این حق رو دارم که از جامعه ای عاری از فساد ( یا با  دوز  فساد پائین تر !! ) بر خوردار باشم ( آن هم دقیقا در همین دهه جوانی و نوجوانی ) . این حق رو دارم که در خیابان های شهر ،  برخی صحنه ها ! و برخی چهره ها را نبینم .
از طرفی حکومت اسلامی این وظیفه را دارد که جو عمومی جامعه را سالم نگه دارد تا فضا برای تحریک و تهییج انسان هائی که اتفاقا از نظر ما اضعف ایمانی هم هستند ، فراهم و مناسب نباشد .
آیا برخورد با عوامل ( خواسته یا نا خواسته ) بر هم زننده سلامت اجتماعی حتی به عنوان یک راهبرد کوتاه مدت مشروعیت دارد یا نه ؟

اشاره سوم :
توجه داشته باشید که در صورتی که حق برخورد با مظاهر فساد رو از حکومت اسلامی سلب !! کنید ، مواردی چون ممیزی کتاب ، سانسور فیلم ، برخورد با بد حجابی و … در عرصه فرهنگ ، دیگر موضوعیت پیدا نخواهند کرد .

حالا وقت آن رسیده که به پرسش مطرح شده در بند ۴ پاسخ بدهید . جمع بندی نظرات رو همراه با عقیده شخصی خودم به عنوان نتیجه این گفتمان ! در پست آینده منتشر خواهم کرد .

پاورقی :
۱ – « ای پیامبر به همسران و دخترانت و زنان مؤمنانت بگو، جلبابها (روسری های بلند) خود را بر خویش افکنند، که این کار برای این که آنها [ به عفت و حریت] شناخته شوند و مورد آزار قرار نگیرند، بهتر است؛ و خداوند همواره غفور و رحیم است.» سوره مبارکه احزاب . آ یه 59
همچنین در سوره مبارکه نور آیه ۳۱ مفصلا در بحث حجاب بیان شده است .
۲ – « … لا اکراه فی الدین … » سوره مبارکه بقرا ؛ آیه ۲۵۶
۳ – جزیه : پولی که اقلیت های مذهبی مقیم در جامعه اسلامی موظف اند مانند مالیات بپردازند در عوض اینکه از امکامنات عمومی جامعه اسلامی بهره مند هستند و جان و مال و ناموسشان از تعرض بیگانه مصون خواهد ماند .
۴ – قریب به اتفاق مطالب ذکر شده ، حاصل گفته های یک دوست فوق العاده عزیز است که در گفتگوی مفصلی که با هم داشتیم مطرح کرد . لکن ، در بعضی جا ها من چیزهائی رو بر اصل گفته های افزوده ام .
۵ – لازم به ذکر است ایشون ( خانم بنده ) هنوز در « تقدیر » قرار دارند ؟!!!!!!!!
۶ – در حال حاظر تنوع پوشش اسلامی در جامعه ما منحصر به « چادر » و « مانتو » است .
۷ – تا اونجا که به یاد دارم ، تحت نظارت یکی از نمایندههای زن مجلس شورای اسلامی و با اتکا به تامین مالی مجلس شورای اسلامی ، کمیته ای برای طراحی لباس اسلامی – ایرانی تشکیل شد که نهایتا به برگزاری نمایشگاه لباس بانوان مسلمان منتهی شد . لکن به نظر حقیر ! اون چیزی نبود که مورد نظر مجلس و یا متخصصین فقه اسامی بوده است . دیگر اینکه اطلاع زیاد یندارم که فعالیت های این گروه همچنان ادامه دارد یا خیر .