بین همه‌ی کتاب‌فروشی‌هایی که ازشان کتاب خریده‌ام یا فقط بین قفسه‌هایشان قدم زده‌ام و مثلاً دنبال آبدار‌خانه‌شان گشته‌ام (چون کتاب‌فروشی بدون آبدارخانه بیش‌تر شبیه یک انبار پر از کتاب است و من اغلب گیر عجیبی به این داشتن یا نداشتن آبدارخانه می‌دهم)، فرهنگ‌سرا با بقیه چند فرق اساسی دارد.
اولینش همان است که هر تازه واردی [...]

ولی نکته همین‌جاست. ما در گوشه هر خیابون یک گناه کشنده می‌بینیم؛ در هر خونه ای و فقط تحملش می‌کنیم. تحملش می‌کنیم چون عادی شده. چون به نظر جزئی می‌آد. ما صبح، ظهر و شب تحملش می‌کنیم … ولی دیگه نه.
من یک الگو خواهم بود. و کاری که من کردم موشکافی می‌شود و مورد [...]

…
بگذار تا از این شب دشوار، بگذریم
آن‌گه چه مژده‌ها که به بام سحر بریم
رود رونده، سینه و سر می‌زند به سنگ
یعنی بیا که ره بگشائیم و بگذریم
لعلی چکیده از دل ما بود و یاوه گشت
خون می‌خوریم باز، که بازش بپروریم
دریاب بال خسته‌ی جویندگان که ما
در اوج آرزو، به هوای تو می‌پریم
«عالیجناب، هوشنگ ابتهاج . سایه»
…
دیروز [...]

چاکرت، دو دو تاش اغلب میشه چهار‌تا، ولی به صفرش ده بر یک!
[ چه کسی امیر را کشت؟ – مهدی کرم‌پور – 1384]

تکه کتاب -2
ما هر چیز را که بیش از اندازه و با بد پیلگی می‌کاویم – به امید آن‌که به اعماقش برسیم – به یک گودال تهی تبدیل می‌کنیم. ما مفهوم استتار را مخدوش می‌کنیم.
«تکثیر تاسف‌انگیز پدربزرگ»
نادر ابراهیمی
  تکه‌های قبلی:      1